ҚОЛЖЕТІМДІ ТУРИЗМДІ ДАМЫТУДАҒЫ САЯСАТ ПЕН ЗАҢНАМАНЫҢ РӨЛІ ХАЛЫҚАРАЛЫҚ ПЕРСПЕКТИВАДА: ҚҰҚЫҚТЫҚ ТАЛДАУЫ (ҚАЗАҚСТАНДЫҚ КЕЙС)
##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:
https://doi.org/10.48371/ISMO.2026.63.1.029Кілт сөздер:
қолжетімді туризм; инклюзивті туризм; қоғамдық саясат; құқықтық реттеу; әлеуметтік инклюзия; халықаралық стандарттар; Қазақстан РеспубликасыАннотация
Мақалада қолжетімді туризмді халықаралық және ұлттық контексте қоғамдық саясатпен құқықтық реттеудің ажырамас құрамдасы ретінде дамыту мәселесі қарастырылады. Зерттеудің өзектілігі жаһандық туристік индустриядағы үздіксіз трансформациялармен, мемлекеттік саясаттың әлеуметтік бағдарлы болып келе жатқаны және халықаралық қатынастарда тұрақты дамумен әлеуметтік инклюзияның артып келе жатқан маңыздылығымен негізделеді. Қолжетімді туризм тек әлеуметтік бағытталған туристік қызмет саласы ретінде емес, сонымен қатар туристік дестинациялардың халықаралық бәсекеге қабілеттілігін және тұрақтылығын арттыруға арналған стратегиялық құрал ретінде концептуализацияланады.
Зерттеудің мақсаты — халықаралық тұрғыдан қолжетімді туризмді дамытуда қоғамдық саясатпен құқықтық негіздердің рөлін жан-жақты талдау, сонымен қатар Қазақстан Республикасының құқықтық жүйесіне ерекше назар аудару. Зерттеу әдістемесі салыстырмалы құқықтық талдау, институционалдық және құрылымдық-функционалдық тәсілдерге, сондай-ақ жалпы ғылыми талдау, синтез және жалпылау әдістеріне негізделген. Эмпирикалық база ретінде халықаралық құқықтық құжаттар, Қазақстан Республикасының ұлттық нормативтік актілері, халықаралық ұйымдардың аналитикалық есептері және отандық және шетелдік ғалымдардың академиялық зерттеулері пайдаланылды.
Зерттеу нәтижелері Қазақстандағы қолжетімді туризмді дамытуға кедергі болатын негізгі институционалдық, нормативтік, инфрақұрылымдық және адами ресурстық шектеулерді анықтайды. Мақалада құқықтық реттеудің бөлшектелген сипатымен ұлттық заңнаманың халықаралық қолжетімділік стандарттарымен жеткілікті үйлесімінің жоқтығы көрсетіледі. Нәтижелер негізінде инклюзивті туристік ортаны қалыптастыруға бағытталған қоғамдық саясатпен құқықтық механизмдерді жетілдірудің басым бағыттары ұсынылады. Зерттеу қорытындылары мемлекеттік органдар қызметінде, туристік саясатты дамытуда және халықаралық қатынастармен туризм басқару саласындағы одан әрі академиялық зерттеулерде қолданылуы мүмкін.
